ป๊อบ ปองกูล :
ยามที่ลมพัดมามีแดดส่องฟ้าคราใด
ใครจะมีวิธีดิ้นรนหลีกพ้น
ไร้หนทางจะหลบ รักเหมือนแสงจากเบื้องบน
ยุติธรรมส่องทุกๆคนเท่ากัน
ปนัดดา เรืองวุฒิ :
ยามที่ใจของเราสัมผัสความรักคราใด
จะมีใครรู้ตัวและตื่นจากฝัน
หนีให้ไกลเท่าไหร่ รักยิ่งเหมือนจะไล่ทัน
เพราะมันเป็นสิ่งที่หัวใจต้องการ
พร้อมกัน :
จะทรมานเพียงใดให้ช้ำให้เจ็บเจียนตาย
หัวใจก็ยอมเพราะคำว่ารักเท่านั้น
นี่คือพลังที่ทำให้โลกหมุนไปได้ทุกทุกวัน
ตราบที่ยังลืมตา ก็ต้องมีความรักกันต่อไป
ป๊อบ ปองกูล :
ยามที่มีฝนพรำละอองหยดน้ำโปรยปราย
อะไรก็งอกงามเมื่อยามมีฝน
ไม่ว่าร้ายหรือดี มีเงินทองหรือยากจน
ถ้าเป็นคนต้องขอรักหล่อเลี้ยงใจ
พร้อมกัน :
จะทรมานเพียงใดให้ช้ำให้เจ็บเจียนตาย
หัวใจก็ยอมเพราะคำว่ารักเท่านั้น
นี่คือพลังที่ทำให้โลกหมุนไปได้ทุกทุกวัน
ตราบที่ยังลืมตา ก็ต้องมีความรักกันต่อไป
พร้อมกัน :
จะทรมานเพียงใดให้ช้ำให้เจ็บเจียนตาย
หัวใจก็ยอมเพราะคำว่ารักเท่านั้น
นี่คือพลังที่ทำให้โลกหมุนไปได้ทุกทุกวัน
ตราบที่ยังลืมตา ก็ต้องมีความรักกันต่อไป
ตราบที่ยังลืมตา ก็ต้องมีความรักกันต่อไป…

นานแค่ไหน ก็ยังมองเธอข้างเดียวเท่านั้น
นานแค่ไหน เรื่องราวในใจต้องคอยปิดบัง
นานแล้ว แล้วใยต้องคอยไหวหวั่น
ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ยังคงรักเธอ..
นานแค่ไหน เธอยังเป็นเธอเหมือนเดิมเสมอ
นานแค่ไหน ก็ไม่มีใจให้เกินเพื่อนกัน
ความรัก ไม่เคยมีให้ฉัน
ไม่เคยมีสักวันที่จะหันมองบ้างเลย
เธอยังมีแค่เขา ต้องการแค่เขา ต่อให้ทำดีเท่าไรก็ไร้ความหมาย
รู้ทั้งรู้เสมอเธอเป็นของใคร รู้ทั้งรู้แต่ฉันไม่อาจทำใจให้ยอมรับ
ความเป็นจริงทุกสิ่งระหว่างเรา รู้ทั้งรู้สุดท้ายก็ต้องเสียใจ
รู้ทั้งรู้แต่ใจไม่มีที่ว่างให้เหตุผล ทำไมไม่รู้ ไม่อาจหยุดใจ รักเธอได้สักวัน
นานแค่ไหน เธอยังเป็นเธอเหมือนเดิมเสมอ
นานแค่ไหน ก็ไม่มีใจให้เกินเพื่อนกัน
ความรัก ไม่เคยมีให้ฉัน
ไม่เคยมีสักวันที่จะหันมองบ้างเลย
เธอยังมีแค่เขา ต้องการแค่เขา ต่อให้ทำดีเท่าไรก็ไร้ความหมาย
รู้ทั้งรู้เสมอเธอเป็นของใคร รู้ทั้งรู้แต่ฉันไม่อาจทำใจให้ยอมรับ
ความเป็นจริงทุกสิ่งระหว่างเรา รู้ทั้งรู้สุดท้ายก็ต้องเสียใจ
รู้ทั้งรู้แต่ใจไม่มีที่ว่างให้เหตุผล ทำไมไม่รู้ ไม่อาจหยุดใจ รักเธอได้สักวัน
รู้ทั้งรู้เสมอว่าเธอรักใคร รู้ทั้งรู้แต่ใจจะยังยินยอมอยู่อย่างนี้
อยู่เพื่อเธอแม้เธอไม่มีใจ รู้ทั้งรู้สุดท้ายจะเจอแค่ความเสียใจ
รู้ทั้งรู้แต่ใจกลับทนยินยอมอย่างเจ็บช้ำ
ฉันรู้ดีแต่ไม่อาจหยุดใจ รักเธอได้สักวัน

รักของฉันไม่ครอบครอง รักของฉันไม่แย่งชิง
รักเธอจริงต้องยอมเสียน้ำตา
ถึงเขารักเธอเท่าไร ฉันนั้นรักเธอมากกว่า
เพราะฉะนั้นต้องยอมตัดสินใจ
เสียสละสูงส่งเหลือเกิน ที่จะเดินออกมาให้จบเรื่องนี้ไป
ก็แค่คำแก้ตัวของคนพ่ายแพ้
เมื่อในวันนี้เธอมีเหลือแต่แค่ความเห็นใจ
คำว่ารักไม่หลงไม่เหลือให้เห็น
นั่นคือเหตุผลที่มันชัดเจน ฉันควรเป็นฝ่ายไป
แพ้ชนะไม่สำคัญ แพ้ชนะมันไร้ค่า
ถ้าคนกลางอย่างเธอต้องทุกข์ใจ
ไม่ปล่อยมือกันสักคน เธอต้องทนอีกเท่าไหร่
เธอจะลำบากใจแค่ไหนกัน
เสียสละสูงส่งเหลือเกิน ที่จะเดินออกมาให้จบเรื่องนี้ไป
ก็แค่คำแก้ตัวของคนพ่ายแพ้
เมื่อในวันนี้เธอมีเหลือแต่แค่ความเห็นใจ
คำว่ารักไม่หลงไม่เหลือให้เห็น
นั่นคือเหตุผลที่มันชัดเจน ฉันควรเป็นฝ่ายไป
ก็แค่คำแก้ตัวของคนพ่ายแพ้
เมื่อในวันนี้เธอมีเหลือแต่แค่ความเห็นใจ
คำว่ารักไม่หลงไม่เหลือให้เห็น
นั่นคือเหตุผลที่มันชัดเจน ฉันควรเป็นฝ่ายไป
คำว่ารักไม่หลงไม่เหลือให้เห็น
นั่นคือเหตุผลที่มันชัดเจน ฉันควรเป็นฝ่ายไป

รักก็รักจนหมดหัวใจ แต่ถ้าใครไม่เคยพอ
ก็ไปหาเอาเองข้างหน้าแล้วกัน
รักก็รักจริงๆ ให้ตาย แต่ถ้าใครไม่ต้องการ
บอกเลยฉันไม่ได้ใจร้าย
ถึงแม้รักจะต้องจบ ถึงต้องพบกับความเจ็บ
ไม่ต้องมีอะไรเก็บไว้
ก้คนมันรักจริง เลิกกันก็บอกว่าเลิกจริง
เจ็บสักแค่ไหนก็เจ็บจริง
คงต้องตัดใจ ให้เวลาความรักไว้แค่นี้
หัวใจ เจ็บมาเท่าไหร่พอสักที
อย่าไปเจ็บช้ำมากกว่านี้ คงต้องเก็บใจ
เก็บให้คนที่รักจริงๆ สักคน
เลิกก็เลิกเดินคนละทาง แยกทางใครก็ทางมัน
จะไม่ย้อนมานั่งสงสารตัวเอง
เลิกก็เลิกจริงๆ ไม่อาย
จะไม่ยอมหลอกตัวเอง ว่ายังรักกันอีกต่อไป
ถึงแม้รักจะต้องจบ ถึงต้องพบกับความเจ็บ
ไม่ต้องมีอะไรเก็บไว้
ก้คนมันรักจริง เลิกกันก็บอกว่าเลิกจริง
เจ็บสักแค่ไหนก็เจ็บจริง
คงต้องตัดใจ ให้เวลาความรักไว้แค่นี้
หัวใจ เจ็บมาเท่าไหร่พอสักที
อย่าไปเจ็บช้ำมากกว่านี้ คงต้องเก็บใจ
เก็บให้คนที่รักจริงๆ สักคน
ถึงแม้รักจะต้องจบ ถึงต้องพบกับความเจ็บ
ไม่ต้องมีอะไรเก็บ
ไม่ต้องมีอะไรเก็บไว้…
ก้คนมันรักจริง เลิกกันก็บอกว่าเลิกจริง
เจ็บสักแค่ไหนก็เจ็บจริง
คงต้องตัดใจ ให้เวลาความรักไว้แค่นี้
หัวใจ เจ็บมาเท่าไหร่พอสักที
อย่าไปเจ็บช้ำมากกว่านี้ คงต้องเก็บใจ
เก็บให้คนที่รักจริงๆ สักคน
เก็บให้คนที่รักจริงๆ สักคน…