คิดทุกที ก็เสียน้ำตา และฝนก็มาในวันฟ้าหม่น
และเขาก็ไป จบเรื่องราวของเราสองคน
แต่ในใจนี้ฝนยังพรำ ก็เหมือนที่เคย
ก็เป็นเหมือนเก่า เมื่อคิดไม่เหมือนเราเขาก็ไป
แต่ไม่เข้าใจ ทำไมเป็นเราที่นอนร้องไห้
บอกกับใจร้องเพลงดีกว่า
Sing my song I sing my song

ฉันไม่คิดแค้นและไม่เคืองอะไรเลย คิดว่าเฉยเฉยให้เข้าใจ
เธอไม่ต้องคิดจะขอโทษเมื่อจะไป บอกเลยฉันเข้าใจดี
เพราะว่าโลกมีสิ่งที่เรียกว่าเวลา ที่หมุนช้าช้าตั้งแต่ไร
เวลาเมื่อผันเปลี่ยนหมุนเวียนและเดินไป สิ่งใดใดก็เปลี่ยนแปลง
เมื่อนับวัน ความรักเธอที่เคยดี กลับต้องมี ความหมางเมินเข้ามาแทน
ก็คงต้องยอม ให้ความเป็นจริง และไม่มีสิทธจะคิดกล่าวโทษใคร
ในเมื่อของทุกทุกอย่าง บนโลกนี้ที่เรายืน เวลายังทำให้เปลี่ยนไป
เหตุและผลของเวลา เปลี่ยนแปลงโลกให้เป็นไป
แล้วนับประสาอะไร… กับใจคน
ฉันไม่คิดยื้อและต้องการอะไรเลย คิดว่าเฉยเฉยให้เข้าใจ
ฉันก็แค่ร้องและเสียใจไม่เท่าไหร่ ไม่มากมายไปกว่านี้
เมื่อนับวัน ความรักเธอที่เคยดี กลับต้องมี ความหมางเมินเข้ามาแทน
ก็คงต้องยอม ให้ความเป็นจริง และไม่มีสิทธจะคิดกล่าวโทษใคร
ในเมื่อของทุกทุกอย่าง บนโลกนี้ที่เรายืน เวลายังทำให้เปลี่ยนไป
เหตุและผลของเวลา เปลี่ยนแปลงโลกให้เป็นไป
แล้วนับประสาอะไร… กับใจคน
เมื่อนับวัน ความรักเธอที่เคยดี กลับต้องมี ความหมางเมินเข้ามาแทน
ก็คงต้องยอม ให้ความเป็นจริง และไม่มีสิทธจะคิดกล่าวโทษใคร
ในเมื่อของทุกทุกอย่าง บนโลกนี้ที่เรายืน เวลายังทำให้เปลี่ยนไป
เหตุและผลของเวลา เปลี่ยนแปลงโลกให้เป็นไป
แล้วนับประสาอะไร…
ในเมื่อของทุกทุกอย่าง บนโลกนี้ที่เรายืน เวลายังทำให้เปลี่ยนไป
เหตุและผลของเวลา เปลี่ยนแปลงโลกให้เป็นไป
แล้วนับประสาอะไร… กับใจคน

หยุดตัวเองยังไงฉันไม่ควรปล่อยใจให้รัก
หักใจยังไงไม่ให้โบยและบินไปกับเธอ
รู้ว่าไม่ควรรัก รักคนอย่างเธอ
แต่ฉันไม่รู้จะยื้อจะทนและฝืนยังไง
อยากจะลืมนาทีช่วงที่เธอผ่านพ้นเข้ามา
หลับตาใจแอบมองเห็นเธออยู่ดี
ทรมานรักไปก็ช้ำไปทุกที ชีวิตไร้เธอทำไม
ใจมันรักเธอคนเดียว
แม้ร่างกายฉันเองตอนนี้จะอยู่กับเขา
จิตใจมีเสียงเตือนเบาๆ
ว่าเรื่องราวรักของเรามันผิดแต่ฉันยอมไม่เป็นไร
หากว่าฉันนั้นรู้ว่าสักวันจะได้พบเธอ
ก็คงรอก่อนไม่เผลอไปกับใคร ทรมานรักไปก็ร้าวไป
ทั้งใจ มันสายที่ได้เจอเธอ
ใจมันรักเธอคนเดียว
แม้ร่างกายฉันเองตอนนี้จะอยู่กับเขา
จิตใจมีเสียงเตือนเบาๆ
ว่าเรื่องราวรักของเรามันผิดแต่ฉันยอมไม่เป็นไร
ใจตอนนี้ทรมาน ฉันรักเธอเหลือเกิน
แต่เธอต้องอยู่กับใคร ปวดใจทำได้เป็นเงา
เขาใกล้เธอเมื่อพบเจอไม่อาจกอดแนบเธอไว้ข้างกาย
ใจมันรักเธอคนเดียว
แม้ร่างกายฉันเองตอนนี้จะอยู่กับเขา
จิตใจมีเสียงเตือนเบาๆ
ว่าเรื่องราวรักของเรามันผิดแต่รักเธอไปจนตาย