Big Ass - คนไม่เอาถ่าน
เธอเหนื่อยไหม ที่ยังทนกับคนไม่เอาถ่าน
เธอเบื่อไหม ที่ยังยอมให้คนไม่ได้ความ
ขอโทษจริงๆ ที่ฉันทำให้เหนื่อยใจ
ฉันยอมรับ ฉันไม่ใช่คนดีสักเท่าไหร่
และฉันพอรู้ ก็ที่ทำดีให้เธอยังน้อยไป
แต่เธอยังทนอยู่ ยังเหมือนเดิมไม่ไปไหน
ขอบคุณจริงๆ ที่เธอยังรัก ไม่เคยเปลี่ยน
ถึงฉันจะดีจะเลวขนาดไหน
และคนอย่างฉันก็คงจะขอ รักเธอตลอดไป
ให้คุ้มที่เธอได้ไว้ใจ ตอบแทนวันนี้ที่ฉันมีเธอ
คนอย่างฉัน ให้มันดีกว่านี้ก็ลำบาก
แต่นับจากนี้ ฉันจะดีกว่านี้ฉันรับปาก
จะยากเย็นเท่าไหร่ จะขอทำให้สุดใจ
ขอบคุณจริงๆ ที่เธอยังรัก ไม่เคยเปลี่ยน
ถึงฉันจะดีจะเลวขนาดไหน
และคนอย่างฉันก็คงจะขอ รักเธอตลอดไป
ให้คุ้มที่เธอได้ไว้ใจ ตอบแทนวันนี้ที่ฉันมีเธอ
ขอบคุณจริงๆ ที่เธอยังรัก ไม่เคยเปลี่ยน
ถึงฉันจะดีจะเลวขนาดไหน
และคนอย่างฉันก็คงจะขอ รักเธอตลอดไป
ให้คุ้มที่เธอได้ไว้ใจ ตอบแทนวันนี้ที่ฉันมีเธอ
จะดีจะเลวฉันยังมีเธอ จะเป็นคนที่รักเธอเสมอ
ตอบแทนวันนี้ที่ฉันมีเธอ…

BigAss - บันทึกหน้าสุดท้าย
คำร้อง เรวัต พุทธินันทน์
ทำนอง จาตุรนต์ เอมซ์บุตร
เรียบเรียงใหม่โดย Big Ass
อ่านดูข้อความที่เคยบันทึกไว้ข้างใน
สมุดเล่มใหญ่สีเทา อ่านดูเรื่องราวของเรา
อ่านทุกคำทุกตอน เหตุการณ์ครั้งก่อน คราวนั้น
ซึ้งในความผูกพัน รักที่เราให้กัน รักที่เราใฝ่ฝันด้วยกันตลอดมา
ซึ้งในคำพูดจา สื่อภาษารักกัน รักคือเธอและฉันและความเข้าใจ
จดจำข้อความขึ้นใจอ่านซ้ำมาซ้ำไป ไม่มีเรื่องใหม่เหมือนเดิม
แต่ใจนั้นอยากเขียนเติมจากเรื่องเดิม ว่าเราอยู่เคียงเช่นเก่าคราวนั้น
ซึ้งในความผูกพัน รักที่เราให้กัน รักที่เราใฝ่ฝันด้วยกันตลอดมา
ซึ้งในคำพูดจา สื่อภาษารักกัน รักที่ให้เธอนั้นไม่มีเปลี่ยนแปลง
ฉันอ่านถึงตอนที่เราต้องจากกันไป เพราะเธอต้องทำตามผู้ใหญ่
เราถูกกีดกันแต่ฉันเข้าใจ ปล่อยเธอจาก…ไป
ฉันอ่านถึงตอนที่เราต้องจากกันไป
เพราะเธอต้องทำตามผู้ใหญ่
เราถูกกีดกันแต่ฉันเข้าใจ ปล่อยเธอจาก…ไป
พลิกไปหน้าสุดท้าย ทางซ้ายมือมีข้อความพิเศษ…ตีกรอบเอาไว้
หกคำนั้นอ่านว่า “เราจะรักกันจนตาย”
หกคำนั้นอ่านว่า “เราจะรักกันจนตาย”
หกคำนั้นอ่านว่า “เราจะรักกันจนตาย”
หกคำนั้นอ่านว่า “เราจะรักกันจนตาย”
จะรักกันจนตาย…

หากฉัน
เลือกที่จะยื้อต่อไป
ก็ยิ่งทำให้เธอสับสน
ก็รู้ ฉันกลายเป็นเพียงใครบางคน
ที่เป็นคนขวางทางเธอ
ความรัก เมื่อมันต้องเริ่มจืดจาง
คนอย่างฉันก็คือส่วนเกิน
วันนี้ เหลือเพียงหนึ่งทางที่จะเดิน
คือต้องเดินไปจากเธอ
ไม่เป็นไร
ฉันคงไม่เป็นไร
เจ็บแค่ไหนที่สุดจะคุ้มกว่า
ในวันนี้
ฉันขอเป็นคนบอกลา
ดีกว่าเป็นคนที่กีดขวาง
อยากบอกว่ารัก ครั้งสุดท้าย
ก่อนที่ฉัน จำต้องบอกลา
อยากบอกว่ารัก รักเธอเสมอ
ก่อนจะเดิน ไปทั้งน้ำตา
จบกันเสียทีรักอันยิ่งใหญ่
ไม่มีอีกแล้วฝันอันยาวไกล
ชีวิตฉันต้องเริ่มใหม่ กับการไม่มีเธอ
ก่อนนั้น เธอเคยมีค่าอย่างไร
ในวันนี้ ยังเป็นอย่างนั้น
จากนี้ แม้มันต้องทนทรมาน
ฉันจะทนมันให้ไหว
ไม่เป็นไร ฉันคงไม่เป็นไร
เจ็บแค่ไหนที่สุดจะคุ้มกว่า
ในวันนี้ แม้ต้องลาจากด้วยน้ำตา
ดีกว่าเป็นเพียงสิ่งกีดขวาง
หากอยากบอกว่ารัก ครั้งสุดท้าย
ก่อนที่ฉัน จำต้องบอกลา
อยากบอกว่ารัก รักเธอเสมอ
ก่อนจะเดิน ไปทั้งน้ำตา
จบกันเสียทีรักอันยิ่งใหญ่
ไม่มีอีกแล้วฝันอันยาวไกล
ชีวิตฉันต้องเริ่มใหม่ กับการไม่มีเธอ
กับการไม่เหลือใคร
แต่ก่อนจะจากไป
จำไว้ฉันรักเธอ

ฉันตะโกนดังพอหรือยัง
คำร้อง ขจรเดช พรมรักษา
ทำนอง เอกรัตน์ วงศ์ฉลาด ; พูนศักดิ์ จตุระบุล
ฉันตะโกนดังพอหรือยัง ยังไม่เห็นมีใครสนใจ
หรือมันดังไม่พอใช่ไหม แค่ไหนถึงจะฟังฉันบ้าง
โดดเดี่ยวและเดียวดาย เจ็บปวดอยู่ข้างใน
สับสนจนชีวิตใกล้จะพัง
แค่อยากจะมีใครสักคนมาเข้าใจ
มีใครบ้างไหมที่เข้าใจฉัน
มีใครอยากรับฟังชีวิตฉันบ้าง
ในวันที่ทุกข์ทนและอ้างว้าง
วันที่ไม่มีใครอยากขอคนเข้าใจสักคน
ทุกๆ คนยังมีความหมาย ชีวิตทุกชีวิตมีค่า
แค่อยากจะมีใครสักคนมาเข้าใจ
เขาอยู่ที่ไหน..
มีใครบ้างไหมที่เข้าใจฉัน
มีใครอยากรับฟังชีวิตฉันบ้าง
ในวันที่ทุกข์ทนและอ้างว้าง
วันที่ไม่มีใครอยากขอคนเข้าใจสักคน
โดดเดี่ยวและเดียวดาย เจ็บปวดอยู่ข้างใน
อยากจะมีใคร..
มีใครบ้างไหมที่เข้าใจฉัน
มีใครอยากรับฟังชีวิตฉันบ้าง
ในวันที่ทุกข์ทนและอ้างว้าง
วันที่ไม่มีใครอยากขอคนเข้าใจสักคน
วันที่ชีวิตวุ่นวายวกวนใครสักคนมีไหม
บนโลกใบนี้ที่แสนกว้างใหญ่
คนเข้าใจมีไหมสักคน

เหม่อมองบนฟ้า ไกล
จ้องมองด้วยความสงสัย
ว่าใครกันนะใคร
ที่พาให้เธอเดินหลงทางมาเจอกับฉัน
มีคนเป็นล้านคน
ช่างไร้เหตุผลจริง จริง ที่เราเจอกัน
จากเป็นคนไม่เชื่ออะไร
สุดท้ายก็ได้ แต่ถามตัวเองซ้ำ ซ้ำ
ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม
ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น
ตกลงให้เรารักกันใช่ไหม
อย่างนั้นขอได้หรือไม่
โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก
ให้เรารักกัน
เนิ่นนานถึงจนวันตาย
โอ้ว โอว ฉันขอได้ไหม
เมื่อก่อนลมหาย ใจ
ก็คิดว่าเป็นของฉัน
แต่พอได้พบ เธอ
เพิ่งรู้จริง จริง ลมหายใจคือเธอเท่านั้น
มีคนเป็นล้านคน
ช่างไร้เหตุผลจริง จริง ที่เราเจอกัน
จากเป็นคนไม่เชื่ออะไร
สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองอีกครั้ง
ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม
ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น
ตกลงให้เรารักกันใช่ไหม
อย่างนั้นขอได้หรือไม่
โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก
ให้เรารักกัน
เนิ่นนานถึงจนวันตาย
โอ้ว โอว ฉันขอได้ไหม
คนมีอีกตั้งล้านคน
ไม่มีเหตุผลที่เธอต้องเลือกฉัน
จากเป็นคนไม่เชื่ออะไร
สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองอีกครั้ง
ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม
ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น
ตกลงให้เรารักกันใช่ไหม
อย่างนั้นขอได้หรือไม่
โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก
ให้เรารักกัน
เนิ่นนานถึงจนวันตาย
โอ้ว โอว ฉันขอได้ไหม
โอ้ว โอว ฉันขอได้ไหม

Big Ass - ยักษ์ใหญ่ไล่ยักษ์เล็ก
ไอ้ฉันนั้นมีแค่มือ แต่เขานั้นมีอำนาจ
ยิ่งคิดสวนทางกับเขามันยิ่งอันตราย
สุดท้ายต้องกลายเป็นยอม
และฉันต้องกลายเป็นทาส
จะร้ายหรือดีก็โยนมาได้ตามแต่ใจ
ยังคงต้องโดนรังแก ต้องทนอยู่กับนิสัยแย่ๆ
ของคนที่ยิ่งใหญ่ ยังคงเจ็บตัวประจำ
ต้องทนถูกบีบบังคับซ้ำๆ
เอากันอย่างนี้ใช่ไหม ต้องการเป็นใหญ่ใช่ไหม
เหมือนคนโรคจิตที่ใครพูดไม่ฟัง
ไม่กลัวจะพังใช่ไหม ไม่แคร์คนอื่นใช่ไหม
ซักวันหนึ่งเหอะไอ้พวกบ้าพลัง ระวังจะเสียใจ
ก็รู้ว่าใครเป็นใคร ก็รู้ฉันคงไม่กล้า
ไม่หวังให้มันเป็นเรื่องราวใหญ่โตอะไร
แค่ขอให้มองดีๆ ชีวิตของคนมีค่า
อย่างน้อยทุกคนยังคงต้องพึ่งพากันไป
มีใครอยากโดนรังแก มีใครอยากเจอนิสัยแย่ๆ
ของคนที่ยิ่งใหญ่ มีใครอยากเจ็บประจำ
มีใครอยากถูกบังคับซ้ำๆ
เอากันอย่างนี้ใช่ไหม ต้องการเป็นใหญ่ใช่ไหม
เหมือนคนโรคจิตที่ใครพูดไม่ฟัง
ไม่กลัวจะพังใช่ไหม ไม่แคร์คนอื่นใช่ไหม
ซักวันหนึ่งเหอะไอ้พวกบ้าพลัง ระวังจะเสียใจ
ยังคงเจ็บตัวประจำ ต้องทนถูกบีบบังคับซ้ำๆ
เอากันอย่างนี้ใช่ไหม ต้องการเป็นใหญ่ใช่ไหม
เหมือนคนโรคจิตที่ใครพูดไม่ฟัง
ไม่กลัวจะพังใช่ไหม ไม่แคร์คนอื่นใช่ไหม
ซักวันหนึ่งเหอะไอ้พวกบ้าพลัง ระวังจะเสียใจ